Muaji i Zemrës së Shenjtë të Krishtit, P. Enjell Sereqi S.J. - Dita e Gjashtë
Urata e Gatimit
Une po besoj me nji fee t’gjaallë se jam para madhniis sate, o Zoti i em, eja o Shpiirtë e Korpë per me i dalë para per me e adhrue.
Po permyzem me ftyrë per dhee me pellkë t’zemres po t’adhuroi, o Zoti i emë e po t’a dii per ndeer per t’mira qi m’ke baa, maa shëndritë, po t’lutem, menden teme e m’a xejë zemren qi t’a njofë, t’a due e t’a ndieki per herë ma fort Zemren tande, o Jezu Krishti, qi jee rruga, e verteta e t’gjaalltit, n’gjitha kto t’mira e vyrtyre qi po m’i mson sidomos: GATIMI I PARE & DYTE (ma poshtë), e banë qi mos t’i kundershoi ma shëndritsinave tua, por t’pertrihem prore nder vyrtyte tui jetue krishtenisht t’mund des n’hiir t’andë. O Zoja e Bekueme m’ndimo per m’e ju pergjaa Birit t’andë t’hyjnueshmit. Shejti Jozef, Enjilli i Rois e t’gjith Sheitnit e Parrizit lutnije Zotin per mue.
Dita e Gjashtë
Zemra e Jezu Krishtit asht gjith e dhimbshme per mkatnorë
Gatimi i Parë: Kujto se Jezu Krishti a grii e coptue prej mkatesh t’njerzve e ashtu kryqzue po t’thotë: “O bir, ma nep zemren tande”
Gatimi i Dytë: Lypja pendimin e unjiishem e burrnisht falja vetvedin kurban atij t’Lumit
Mendimi i Parë
Mendo sa i piit e i pritueshem asht mkatnori per shelbim t’shpirtit t’vet. S’mundesh me e njoftë sa duhet ket t’pakujdes veç se n’vesh perkrahas me zell t’pashoq, qi ka kjo Zemer e Lume per shelbim t’shpirtnave. T’binë ndermend ça hartoi e ça bani per me i pshtue njerzt mjeft oroe themelin e t’mirave, qi a Pagzimi. Me mundime t’panjehuna, me t’lutuna fort t’nxeta, na ka xjerrë nderen qi shpirti t’dlirej shpejtas n’Pagzim t’shejt. Atherë tha me gzim, qe nji shpirt t’cillin e kam n’hater e e kam shenjue me ken dikur si krajl n’Regjini t’Parrizit. Ç’me at ças t’shtiini me dashtnii t’posaçme n’Zemer t’Vet, porsi nji pllumb qi asht i kandshem per pafajni e per kullim. Si mrrite me marrë mend e me dit t’miren e t’keqen, me vrap ndoshta ike prej aso Zemret, e e perlyve shpirtin tand me gjithfarë mkatesh. Oh ç’ditë e vshtirë kje ajo për Zemer t’Jezu Krishtit.
Per me t’ngrehë prej vedit n’shum mëndyrë t’tuti e su ndal hovi i saj tu t’ba me ndi zanin e vet e tu t’shti n’mend shëndritsina t’posaçme deri sa i penduem per t’zeza tua persrii ktheve te kjo Zemer.
Qe shka i ndolli shpirtit tand.
Mendimi i Dytë
Por mbasi pate t’falunit shpejtas nise me ik prap. E kjo Zemer rishtas t’erdhë mrapa per me t’shtii n’dorë, e ti përsri re n’pendim; e ç’m’at kohë t’ikunit e t’kthyemit kjan gati pa praa; pse ti marrun meç prej shekullit e rrejtë prej t’mirave t’kote t’tii, s’pate ma gajre per me lanë at truell t’hyjnueshem. Jezu Krishti asht pa ja saa n’mendim per ty, o i krishtenë, sepse mbas sa hiresh ende je n’rrugë t’ferrit. Kaq mundim t’vshtirë i ka Zemra prej mkatesh sa mu dukë ngushtimi edhe perjashta. Tu i pa n’kopsht t’Gjetsemanit fajet e rreziqet tua, provoi Zemra e Tij pikllimet, t’hjekunat e dekes e n’t’gjitha anët e Korpit u djersit kaq shum gjak sa me i shkue rrkaj pertokë.
Pvete vedin se ça po ban e ça po hjekë per me shti n’dorë shelbimin tand, mbasi Krishti per ty mblohet n’Gjak.
A s’asht ndoshta udha me u kujdesë ma fort per kyt punë, qi asht ma e madhja e t’gjith punve?
Mendimi i Tretë
Edhe tash po dihatë per ty, o shpirt mkatnuer. Po pse?
A thue se po i mungon gja tu t’bjerrë ty? Jo per t’drejt. Ai asht i Lumë n’vetvedi e s’ka nevoj per kerkend, por ajo Zemer fort e ditunishme din se ç’pah t’randë ka shpirti yt e ç’mjerim i madh ka per t’kenë per ty ne u denosh per jetë t’jetës. E prandej t’shef me dhimë n’at shtetë t’zi ku ke vojt, e ti s’bie n’kujtim aspak e nuk frigohe?
Per t’vertetë ne ja daç ndopak t’miren vedit, ky mendim do t’shtiin mneren e ma fort tu vu oroe edhe t’paudhëniit tua t’tashme.
Mendo mirë, qi Ajo Zemer jo veç asht fort e dashtun, por edhe e therun e e grimun si a ma zi prej tejet; sa do keq t’ja kesh ba me nji herë po pajtohet me ty, e jo veç po hin n’miksii t’Tij, por edhe po t’kthen rishtas t’mirat, qi ke hupë me mkat, mjafton qi pernjimend t’pendohesh. Madje si duket kurr nji send ça ka hjekë per ty ne i ndigjosh me i ra n’dorë, porsi nji babës fort t’mshirshëm, i cilli s’përbuzë as djalin shkapaderdhun sado mrapsht t’ket gabue.
Duhet pra me thanë se shelbimi i shpirtit tand asht fort i çmueshem, edhe se ti e ke ba n’asgja, mbasi Dija e pambarueme ja dika kaq mirë pahin. Ti a s’ke per t’pasë dhimë per vedi? T’lutem trimnihu, se Jezu Krishti tu t’kallxue Zemren e Vet t’çilun, po t’thrret me hi përsri mbrendë, e po t’ep fjalen se ka me ti qitë mbas shpinet mkatet tua, ne e paç vertetë pendimin e vullnetin se me ndiimë t’Tii s’ja pertriin ma varret.
Urata
O Zemer fort e dhimshme, si mundet me kenë, qi ti po flakron unjii n’zell per shelbim tem, e une s’kam as nji fije kujdes?! Zemra e Jote, o Jezusi em, asht n’gushtim per ndëshkime, qi kam fitue per mkate t’mija e un s’kam kujdes, as nuk kujtohem per rrezik t’em! Un po e shof Zemren Tande pershkue me heshtë, grii prej ferrash, po i nguli syt e mi n’Ty, e zemra eme edhe porsi guri nuk zbutet aspak. Po habitem per ket shnjerzi teme; s’kam kurr farë fuqiet me dalë prej kti llomit! O Zemer e gjithpushtetshme, ban qi ta shof mjerinë e shpirtit t’em e t’m’hiin frika, ban qi t’njof Ty e t’shkrihem n’pendim per mkate t’mia tu i lanë mbas sodit. Ah kish t’mujë me avitë Zemres s’ate ket t’emen me i herë kishtë mu ndezë n’pendim e n’dashtnii per Ty. Por kjo e jemja asht teper e ndytë e s’ashtë e dejë me ndejtê afër s’Ates, qi asht vetë pastrija e pamarueme. Po t’lutem, o Jezusi em, sadopak ma lsho prej Zemres s’Ate nji rreze dritet qi ti marr vesh mrapshtinat e mia e per t’tana t’pendohem e t’premtoj mos me t’fye ma kurr.
Deh! Ma shiko ket lutje e m’zemro me i çue n’vend kto dishira t’mia.
Lulja e Shpirtit
Sot per nji copë herë kujtoje me themel mirsiin e Zemres t’Jezu Krishtit, e shnjerziit e tua, e kshu unjii bjeri n’dorë Shelbuesit tand.
Zhgjetorja
O Jezu, mshiir t’kesh per mu mkatnorin
Ty po t’lutem, o Krisht, pa praa
Mi fal mkatet po t’baj rixhaa
Ndollia
N’vitin 1869 n’Milan bahej me lulzim muji i Zemres s’Jezu Krishtit n’kishë t’Sh’Mastianit. T’tretën ditë t’ati mujit n’kohë t’meshës hiji nji njeri mkatnuer, qi e çoi t’shkrueme n’nji leter meshtarit t’kthyemit e vet prej Zotit. Qe me ç’fjalê:
“Tash janë tridhet e pes vjet, qi kam rrnue n’mnii t’Zotit e larg prej Sakramendeve. N’nji mramje t’ati motit, si per çudë, mu dha me hi n’kishë, ku zotnija jote predikote permbi Apostullim t’uratês e permbi perkushtii t’Zemres s’Jezu Krishtit. Me folë t’drejten me merzii t’madhe i ndjeva ato fjalët tua, qi mu banë t’gjata.
Porsa mbarove meshen dole prej kishet, un s’di as vetë me kallxue si rash n’gjuj para fugures s’Zemres t’Jezu Krishtit. Ishin shum vjet qi s’u ulsha n’gjuj as thosha kurr nji kokërr uratë.
N’at ças fillova me derdhë lot, por s’disha ça dote me thanë ai vaj.
Mbasi u dha bekimi gjinja e lanë kishen e un mbeta mbrendë gati vetun.
Ti erdhe përsri n’kishë e shkove me xanë vend n’rrfyetore. Kerkush s’t’pat thirrë. Si mu thye zemra e eme prej pendimit, nji dore e padukshme m’ngrehë me u avitë zotnis s’ate per mu rrfye, e s’di me diftue me ç’ mëndyrë t’kandshme. Mbas atii rrfimit u ndrrova krejt e sot paqja m’gufon n’shpirt t’em.
Po t’porosis, zotni, mu lutë per mue, qi t’qindroj n’kët besë t’Zotit e qite n’Elçii ket mrekulli, qi ka punue n’mue fort e mshirshmja Zemra e Jezu Krishtit. T’ken forcë kjo ndodhi per me i dhanë trimni fuqi t’gjith mkatnorve, per mu sjellë krejt kah kjo Zemer e dhimshme; e le t’jen per msim per mu ngulë kryekput n’uzdajë tonë n’Te